De sociale afbraak door Arizona gaat verder
Wat door werkgevers wordt gepresenteerd als “flexibiliteit”, is in werkelijkheid opnieuw een afbouw van bescherming, zekerheid en loon voor werknemers. Met vier nieuwe beslissingen zet de regering haar koers verder: meer macht voor de werkgever, minder rechten voor werkenden.
1. Begrenzing van de opzegtermijnen: ontslag wordt goedkoper
De beperking van opzegtermijnen tot maximaal 52 weken ondergraaft de bescherming van werknemers met een lange loopbaan. Anciënniteit, ervaring en loyaliteit verliezen hun waarde. Ontslag wordt goedkoper en makkelijker, terwijl werknemers meer onzekerheid krijgen over hun toekomst.
2. Nachtarbeid zonder correcte vergoeding
Het schrappen van de automatische premie tussen 20 en 23 uur betekent een rechtstreekse loonverlaging voor wie flexibel moet werken. Nacht- en avondarbeid blijven belastend, maar worden steeds minder correct vergoed. Dat bedrijven “vrij” mogen beslissen over een premie, zet werknemers onder druk en vergroot de ongelijkheid onder elkaar.
3. Mini-deeltijdse contracten: meer onzekerheid, geen jobzekerheid
De invoering van contracten van amper enkele uren per week creëert geen kwaliteitsvolle jobs, maar versnipperde arbeid en onzekere inkomens. Werknemers worden nog flexibeler inzetbaar, zonder garantie op voldoende uren, loon of sociale rechten.
4. Uitholling van arbeidsreglementen
Door arbeidsreglementen te herleiden tot vage kaders verdwijnen transparantie en inspraak. Werknemers verliezen houvast over hun uurroosters en arbeidsvoorwaarden, terwijl controle en overleg worden uitgehold.
Deze beslissingen passen in een bredere flexibiliteitsagenda die al langer leidt tot meer overuren, flexi-jobs, proefperiodes en studentenarbeid, telkens ten koste van vaste jobs en werkbare loopbanen. Dit bovenop de ‘vrijwillige’ overuren (360 uren algemeen – 450 uren in de horeca), de forse uitbreiding van de flexi-jobs, de terugkeer van de proefperiode en studenten die tot 650 uren per kalenderjaar mogen werken. Vergeet ook niet de constante druk en de frontale aanval op onze index.